Strefa rodzica

Jak przygotować się do pierwszych dni w placówce?

Drodzy Rodzice,

zapraszamy do zapoznania się z krótkimi podpowiedziami na pierwsze dni. Warto wiedzieć, jak można w łatwy sposób wspierać swojego maluszka w procesie adaptacji. Istotne jest to, że proces ten nie ogranicza tylko do pobytu w żłobku/przedszkolu, ale także toczy się w domu.

Dobrze jest witać każdy wspólny dzień z uśmiechem i radością.
Unikaj pośpiechu i spraw by wyprawa do żłobka/przedszkola była spokojna, pogodna i zorganizowana.
Pozwól dziecku zabrać do żłobka/przedszkola ulubioną przytulankę lub inną zabawkę, ważne, aby nie można było łatwo jej zgubić lub zepsuć.
Nie obiecuj swojemu maluszkowi nagród za pójście do żłobka/przedszkola, niech będzie to dla niego czas bycia z innymi, budowania nowych relacji i zabawy.
Staraj się, by pożegnanie w szatni było takie w sam raz dla Was, nie za długie. Ze spokojem i uśmiechem odprowadź dziecko pod opiekę wychowawczyni – cioci.
Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, proces adaptacji się wydłuży i będzie bardziej kosztowny emocjonalnie dla dziecka.
Nie obiecuj dziecku, że zabierzesz je po drugim śniadaniu, jeżeli wiesz na pewno, że nie będziesz mógł dotrzymać danego słowa.
Postaraj się stopniowo wydłużać czas pobytu dziecka w żłobku/przedszkolu.
Jeżeli dziecko przy pożegnaniu z Tobą płacze, postaraj się, by przez kilka dni odprowadzała je osoba, z którą rozstanie będzie dla dziecka i tej osoby łatwiejsze.
Warto zwrócić uwagę na wypowiadane słowa. Zamiast „JUŻ możemy wracać do domu”, powiedz „TERAZ możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.
Nie wypowiadaj się negatywnie w obecności dziecka na temat sytuacji dotyczącej pobytu w żłobku/przedszkolu.
Warto chwalić dziecko jak najczęściej, np. za pięknie wykonany rysunek, za to, że uczestniczyło w zabawie z innymi, że podzieliło się zabawką i za wiele innych fantastycznych rzeczy, które robi każdego dnia.

Jak poradzić sobie z adaptacją dziecka w placówce?

Pierwsze dni w żłobku mogą być trudne dla dziecka. Jednak większość maluchów, z pomocą i zaangażowaniem swoich rodziców, przechodzi przez ten okres łagodnie i z sukcesem. Ogromnie ważna jest współpraca rodzica z opiekunami, ich zdecydowanie i zaufanie.

Oddanie dziecka pod opiekę żłobka to najczęściej trudna decyzja dla rodziców, która wiąże się troską o dziecko. Pojawiają się pytania o to, czy będzie odpowiednio zaopiekowane i czy dostanie wystarczającą ilość uwagi i miłości.

Pamiętaj, że w procesie separacji bierze udział nie tylko dziecko, ale także rodzic. Jeżeli jest gotowy pozwolić dziecku na odkrywanie świata, ono samo będzie na to gotowe. Maluszki będąc w synchronii emocjonalnej z rodzicami, wyczuwają ich lęk i niepokój. Jeżeli mama, przyprowadzając dziecko do żłobka, jest zdenerwowana i niepewna, maluszek sam może być przelękniony i zaniepokojony. Może to spowodować zamknięcie się na odkrywanie nowego środowiska i ogromne trudności w adaptacji dziecka.

Trudności związane z okresem adaptacyjnym dzielimy na:

Trudności związane z separacją od rodzica.
Trudności związane z nowym środowiskiem, nowymi zasadami.
Trudności związane z tworzeniem nowych relacji z dziećmi – wprowadzenie do życia społecznego i zasad funkcjonowania w grupie.

Separacja od rodzica

Lęk separacyjny u dzieci pojawia się około 7. miesiąca życia i trwa mniej więcej do wieku szkolnego. Jest czymś normalnym, pojawia się u każdego dziecka bez wyjątków.

Rozpoczęcie uczęszczania dziecka do żłobka wiąże się niekiedy z pierwszą separacją dziecka od matki. Niektóre dzieci mają już za sobą pierwsze doświadczenia separacyjne, takie jak pozostawanie z dziadkami czy z opiekunką. Dzieci, które już wcześniej były zostawiane z innymi osobami, wydają się mieć mniejsze problemy separacyjne w okresie adaptacyjnym w żłobku.

Jak powinien zachowywać się rodzic przy rozstaniach z dzieckiem?

Przy rozstaniach ważne jest, aby rodzice byli zdecydowani: z jednej strony nie spieszyli się, tak aby dziecko poczuło się bezpiecznie, a z drugiej strony, aby nie przedłużali rozstania. Maluszki oczywiście sygnalizują swoje niezadowolenie z rozstania płaczem. Jednak przedłużanie rozstania budzi jeszcze większy niepokój.

Dzieci wiedzą, że płacz powoduje to, że rodzic pozostaje z nim na dłużej. Aby dziecko mogło dobrze poczuć się w nowym miejscu i zaufać nauczycielom, daj szansę opiekunom na uspokojenie maluszka. Dzięki temu przyspieszymy tworzenie się ciepłych relacji z nowymi opiekunami.

Dlaczego dziecko płacze, gdy zostawia się je w żłobku?

Gdy rodzice zostawiają płaczące dziecko w żłobku, często myślą, że robią mu krzywdę. Maluszek w początkowym okresie będzie sygnalizował swoje reakcje na zmiany właśnie płaczem, jednak nie oznacza to, że nie będzie w stanie przyzwyczaić się do nowego środowiska i że po wyjściu rodzica nie będzie czerpać radości z przebywania w nim.

Każdy z nas, nawet dorosły, na początku czuje się nieswojo, gdy wchodzi do nowego środowiska. Jest to związane z jeszcze niezbudowanym poczuciem bezpieczeństwa. Dorośli mają jednak możliwość wyrażania swojego niepokoju i posiadają środki do radzenia sobie z nim. Jedynym środkiem sygnalizowania niezadowolenia i lęku dla dziecka jest właśnie płacz. Maluch na samym początku skupia swoje emocje i uwagę głównie na separacji i rozstaniu z rodzicem, dlatego też płacz to normalna sprawa.

Dlaczego dziecko, gdy widzi przychodzącego je odebrać rodzica, płacze?

Często zdarza się, że dzieci przez cały dzień pobytu nie wykazują negatywnych emocji w żłobku, ale gdy ponownie widzą rodzica, witają go płaczem.

Silniejsze psychicznie i emocjonalnie dojrzalsze dzieci zazwyczaj nie płaczą w ciągu dnia. To czas, w którym przyglądają się środowisku i nowym zasadom, aby jak najszybciej się do nich zaadaptować. Płacz na widok rodzica to często znak, że dziecko „odłożyło na później” trudne emocje i dzieli się nim po zobaczeniu opiekuna. Taka reakcja dziecka wydaje się być dojrzała emocjonalnie i wróży szybszą adaptację w żłobku.

Zapisz swoje dziecko na sezon 2025/2026

Zapisz się

lub zadzwoń +48 534 471 882

Nowe środowisko i nowe zasady

Nawet gdy środowisko w żłobku jest przyjazne dla dziecka, nowe zasady mogą być dla niego wyzwaniem. Dzieci mają jednak wrodzoną potrzebę porządku, dlatego z tymi trudnościami można sobie najszybciej poradzić.

Każde dziecko przyzwyczajone jest do innych rytuałów związanych z higieną, opieką, snem itp. Środowisko żłobkowe stymuluje dzieci do samodzielności, daje możliwość obserwacji innych maluszków, a co najważniejsze, zapewnia powtarzalność we wszystkich rytuałach – co daje poczucie bezpieczeństwa. Dzieci, które w domu rodzinnym nie mają uregulowanego planu dnia, godzin snu, zabawy, jedzenia, nie mają problemu z zaakceptowaniem porządku żłobkowego – często zdarza się, że okres adaptacyjny u tych dzieci kończy się dużo szybciej, bo zdobywają poczucie bezpieczeństwa, wchodząc w zasady i powtarzalność obowiązujące w żłobku.

Żłobek jako pierwszy krok w relacjach społecznych

Jeszcze jedną z trudności w rozpoczęciu życia żłobkowego jest wejście w grupę rówieśniczą i stworzenie relacji z innymi dziećmi. Maluszki w wieku żłobkowym muszą przezwyciężyć „dziecięcy egoizm”. Dzieci uczą się z czasem, że nie wszystkie zabawki są tylko na ich wyłączność, czyli tak ważnej umiejętności jak dzielenie się z innymi. Muszą nauczyć się także czekania na swoją kolej (np. przy myciu rączek czy rozdawaniu kredek).

Ogromnym plusem przebywania między innymi maluszkami jest to, że dzieci nieposiadające rodzeństwa, mają okazję przezwyciężyć takie trudne emocje, jak na przykład zazdrość o uwagę dorosłego. Uczą się także jak pomagać młodszym. Przebywanie w grupie to pierwszy trening umiejętności społecznych i okazja do poznania zasad funkcjonowania w grupie, a także czas, aby przy wsparciu opiekunów poradzić sobie z trudnymi emocjami temu towarzyszącymi.